Vind jij het nog leuk bij AMIS?
Vorige week kreeg ik een email van een oude bekende, die na enkele jaren van omzwervingen weer in Nederland terug was. En nu een baan zoekt. En overwoog met AMIS te komen praten. Deze oude bekende benaderde mij, wist dat ik al langere tijd - ruim 6 jaar nu - bij AMIS werk en stelde mij deze indringende vraag. Vind jij nog [steeds] leuk bij AMIS. Wat een vraag. Daar denk je toch niet zo vaak bewust over na. Tenminste, niet als je het naar je zin hebt.
Ik vind het te makkelijk om klakkeloos ja te antwoorden (of nee als dat het geval zou zijn). Dus ik dacht daar eens goed over na. Heb ik het nog naar mijn zin. Vind ik dat alles geweldig is? Nee, dat gaat te ver. Soms gaan dingen zo knullig. Of vallen de resultaten erg tegen. Of komt een op zich goed idee niet uit de verf. Dus nee, niet alles is geweldig. Maar bepaalt dat of je het naar je zin hebt? Daar zit veel meer aan vast, grotendeels andere dingen. Dat gaat meer over vrijheid, intenties van je collega’s, gevoel, samenwerking, lol en persoonlijke groei. En dan wordt het veel makkelijker. Ik ga met plezier aan het werk, ik lach veel - en dat is heus niet altijd uitlachen - ik ken al mijn collega’s persoonlijk (nou ja, misschien een of twee net nieuw binnengekomen collega’s nog net niet) en ik vind iedereen aardig (maar niet iedereen even aardig). Ik doe interessante dingen en ik vind ook steeds weer nieuwe interessante dingen. Ik heb ruimte om met eigen voorstellen te komen en af en toe worden daarvan dingen ook concreet gerealiseerd.
Vanuit AMIS werk ik op een plezierige manier bij en met klanten - open, eerlijk, echte samenwerking en met over en weer ruimte voor kritiek, vergissingen en verbetering. We zijn voor onze klanten belangrijk en uiteraard andersom ook.
Ja, ik vind het nog steeds leuk bij AMIS - was mijn slotconclusie. De oude bekende komt volgende week op een eerste gesprek - en is hopelijk binnenkort een nieuwe collega.
